تقدیـــــــــم به ملکــــه ی قلـــبم

که بـا من ماندگــــار است

.....................

هــــــــــــــرگـــــــــــــز

هرگز ز قاب قلب پریشان عاشقم تصویر روی ماه منیرت نمی رود

خورشید و ماه و هرآنچه منور است از یاد من دوچشم سیاهت نمی برد

افسون و عشوه ی صد مه رخ زمین هرگز به گرد پای سریرت نمی رسد

زیور به خود مزن که دگر یاس و یاسمن در هیچ جای شهر و دیارت نمی دمد

هر کس شنید قصه ی دلدادگی ما هرگز ز زخم عشق شکایت نمی کند

ازبی کسی به دست محبت برون کشم جز تو کسی به عشق عنایت نمی کند

عاشق شدم به دوچشم خمارت عزیز دل مرگم ز سینه فکر و خیالت نمی برد

......................................................

...ببین عشق چه می کنه....

.