فیلم Unthinkable

دو سال پیش مطلبی نوشتم با عنوان «اخلاق و منافع کشورها» و فرضی را در آن مطلب مطرح کردم که اگر در شرایطی مانند بمب گذاری جان عده ای در خطر باشد آیا استفاده از شکنجه میتواند پذیرفتنی باشد؟
فیلم Unthinkable دقیقا فیلمی است با همین موضوع، از همان ابتدای فیلم بیننده با چنین فرضی مواجه شده و البته برای آنکه قضاوت برای بیننده ساده تر باشد فرض با شکل ساده و صریحی مطرح می شود و متهم اصلی در همان ابتدای در فیلمی به قرار دادن سه بمب اتمی در چند شهر آمریکا اعتراف می کند وبنابراین شما میدانید که او واقعا متهم است و تهدید نیز شکل عملی و در عین حال ساده ای دارد (و مثلا صحبت از براندازی یا افشای اطلاعات و ... نیست)
بخش اعظم فیلم در شکنجه گاه و جایی که تلاش می شود متهم اعتراف کند بمبها کجاست می گذرد. فیلم سه شخصیت اصلی دارد متهم به بمب گذاری، شکنجه گر و یک بازرس پلیس قانون مدار و جالب آنکه در فیلم هیچ کدام از شخصیتها آدم بدی به نظر نمی رسند و در واقع فیلم شخصیت منفی ندارد و بیننده ممکن است برای متهم که بدترین شکنجه های غیرقانونی را تحمل می کند دل بسوزاند و تحت تاثیر مقاومت متهم قرار گیرد و همچنین ممکن است رفتار شکنحه گر را درک کند. شخصیت قانون مدار داستان در همان ابتدا که در مورد رعایت قانون سخت گیری میکند در طول فیلم متوجه می شد که اعتراف گیری قانون مند چندان تاثیری در حل مشکل ندارد و در انتهای فیلم به جایی میرسد که دربرار شیوه غیرقانونی و غیراخلاقی اما کارآمد شکنجه ها سکوت می کند.
نام فیلم نیز از نقطه ای از برگفته شده است که در آن پس از انواع شکنجه های متهم و نزدیک شدن به ساعت انفجار بمبها شکنجه گر درباره مرحله Unthinkable صحبت می کند جایی که قرار است کودکان متهم در برابر او شکنجه شوند و جالب است که در همین نقطه است که متهم که ساعتها بدترین شیوه های شکنجه را تحمل کرده است به جای بمبها اعتراف می کند و بیننده را با این سوال مواجه می کند که اگر شکنجه در مرحله ای کارآمد باشد آیا حد و مرزی نیز خواهد داشت؟