سیب زمینی!!!

خوش به حالِ شما خانم نماینده! خوش به حالتون که تا حالا مجبور نبودین برای خریدن یک کیلو سیب زمینی واسه شام بچه تون، چهار تا دستمالل کاغذی بگیرین دستتون و بفروشین. شما که حتی نمی تونین تصورش رو هم بکنید که مادری به خاطر اینکه بچه اش کفش نداره و خودش پول، قابلمه ی آشپزخونه اش رو ببره سمساری و بفروشه. دختری که شهریه ی دانشگاهش رو با هزار امید و آرزو از راه دستفروشی توی محیط امنِ مترو در میاره تا بعداً با مدرکِ دانشگاهیش باز هم بیکار باشه. دخترکانی که آخرین امید مادرانِ بیوه شون هستن. این شهر زیرزمینی پر شده از کسانی که آسمون ندارن بالای سرشون و آفتاب رو گُم کردن. قبول دارم که تشخیص سره از ناسره در جمع دستفروشهای مترو کار ِ ساده ای نیست، حتی برای خودِ ما. اما اینم می دونم که اشتغال زایی وظیفه ی کسانی مثل شماست، که به راحتیِ آب خوردن صحبت می کنید و نظریه ارائه میدید؛ مرد عمل کجاست؟!