خورشید، در حال غروب است و هفت ستاره روشن در آسمان، آغوش گشوده منتظر هشتمین اخترند
ولادت باسعادت امیر و ولی نعمت تمام ایرانیان،
امام رضا(ع)
مبارک.
دوباره یک غروب دلنشین
دوباره یک صدا،
صدای سبز
دوباره می پرد کبوتری
به دور گنبد حرم
دوباره چشمهای من
پر از نگاه کاشی و ستاره می شود
کنار حوض
دوباره ذهن من
پر از صدای بالهای یک فرشته می شود
نگاه کن!
من آن کبوترم
به دور گنبد طلایی اش
چه عاشقانه می پرم


پلکی به هم زد آدم و ناگاه دید هست ![]()
وقتی که در حیاط حرم می وزید هست![]()
بعدا یقین به نور شما کرد دید نیست
با شک نگاه کرد خودش را و دید هست![]()
پس بی خیال زردی پائیز شد و گفت : ![]()
تا انبساط سبز شما هست عید هست![]()
من از کبوتران حرم هم شنیده ام ![]()
فرصت برای بال اگر می پرید هست![]()


یا علی بن موسـی الرضــا (ع)
در این لحظه ؛ هر جای دنیا ، هر کی داره با سوز دل و قلب شکسته و چشای پر از اشک شما رو صدا می زنه ، ناامیدش نکنید.
آقای من ... در این لحظه و این ساعت های عزیز؛ هرکسی که بی کس و غریبه و هر مریضی که دکترها جوابش کرده اند و الان چشای عزیزانش پر از اشکه و امیدشون به خدا و اهلبیت(ع) هست ... هر کی دست نیازش به درگاه خدا بلند شده ... به احترام حضرت فاطمه زهرا(س) نگاه قشنگتون رو به طرفشون بچرخونید و دستشون رو ناامید به روی سینه شون برنگردونید.

هر وقت دلتنگ امام مهربونت شدی، با تمام وجودت صلوات
مخصوص امام رضارو زمزمه کن و هدیه کن به امام رضا (ع).
امیدوارم این صلوات های ما توی پاکتی از نور به آقا برسه.


برچسب:
نویسنده: محمدجواد