خدايا، چگونه سپاس گويم بزرگي ات را كه بزرگي تو بي اندازه است و من
حقيرتر و زبانم قاصرتر از بازگو كردن بزرگي توست.
خدايا، چگونه مي تواني اينقدر مهربان و باگذشت باشي كه دعاي ما
بندگان پرگناه را اجابت كني و ما را دست پر از درگاهت بازگرداني.
الهي، پروردگارا، خداوندا، بزرگا، شكر.
به شكرانه اين رحمت بي اندازه ات اگر روزانه هزاران بار سجده شكر به
جاي آورم كم است. چه كنم كه من بنده حقيرم و نمي توانم بزرگي ات را
با دادن هديه اي جز سپاس از بزرگواري ات جبران كنم.
به پاس اين رحمت بيكرانت همگي سجده شكر به جاي مي آوريم و دعا
مي كنيم كه بتوانيم شاكر اين همه مهر و بزرگي ات باشيم.
دوستان عزيزم، با اين جمله شروع كنيد و هر چه مي خواهيد با
خداي خويش بگوييد:
الهــــــــــي، با تو مي گويم...
پ.ن: نگــــــــــار نازنينم، بازگشتت به زندگي را تبريك مي گوييم و
اميدواريم هميشه در صحت و سلامت زندگي را بگذراني و هميشه لبخند
بر لبان زيبايت باشد.
برچسب:
نویسنده: محمدجواد