وبلاگی که خود «من» است

وبلاگ مثل خود آدم است . بزرگ میشود . پیر میشود . عصبانی ، شاد ، بیحوصله میشود . وبلاگ دوست دارد بخوابد ، دوست دارد از شهر بزند بیرون ، دوست دارد همه چیز را فراموش کند و یک علامت سوال بشود در پایان جملهی «به من چه ».

وبلاگ ، دوست دارد سر بگذارد به بیابان . بزند به سیم آخر و لیچار بار کند . وبلاگ دوست دارد فحش بدهد ، داد بزند...

وبلاگ دوست دارد بعضی وقتها بازی کند : شطرنج ... بعضی اوقات هم ترجیح میدهد فقط سکوت کند و نگاه کند . وبلاگ ، دوستانی دارد که دوستیشان اتفاقی نیست و دشمنیشان هم لابد.

وقتی صاحب وبلاگ میشوی ، داری خودت را عرضه میکنی . وبلاگت ، بخشی از وجود تو است . در زندگی وبلاگیاست که میفهمی چقدر آدمها میتوانند ریاکار باشند و کردار و گفتارشان متضاد . در زندگی وبلاگیاست که میفهمی مشکلات اجتماعی تا چه حد ریشهدارد و سرمنشاءاش کجاست . با پرسهزدن در همین وبلاگهاست که متوجه میشوی عقدهی فروخوردهی جنسیت و شخصیت چه نقش مخرب و هولناکی در تمامی روابط اجتماعی بازی میکند . زندگی وبلاگی به تو میآموزد ، اگر چیزی نداشتهباشی که به او بیاموزی .

وبلاگ را نمیتوان دستکم گرفت . قدرت تاثیرش بر زندگی فردی غیرقابل تصور است . وقتی کلامت ، نگاهت به وبلاگ منتقل میشود ، وقتی دکمهی ارسال را میزنی ، دیگر هیچ قضاوتی در اختیار تو نیست . همانقدر دیده میشوی که یک چهرهی خبرساز سیاسی . همانقدر در دسترس هستی و اعماق ذهنت را روشن کردهای که یک متهم ، پس از بازجویی .

من به یک موضوعاتی اعتقاد دارم . مثلاً اینکه تمام تصویری که ما از سدههای گذشته داریم ، ناشی از آثار مکتوب و مصور آن دورانهاست . همین وبلاگها -با هر درجهای از دانایی-نیز روزی پایه و اساس شناخت دوران ما قرار خواهند گرفت . تاریخ ، بر اساس همین وبلاگها درمورد ما قضاوت خواهد کرد .

با این توصیف ، اگر تاریخ گذشتهی ما ، در هر عصری بهفرمودهی سلطان نوشتهشده است و ما از نگاه سلطان به اعصار گذشتهاش مینگریم ، تاریخ آینده را در میان همین وبلاگها میتوان جستجو کرد . وبلاگنویس ، علاوه بر علاقهی شخصی ، دارای یک وظیفهی تاریخی نیز هست .

این وظیفهی تاریخی - که مهران مدیری چقدر زیبا در مجموعهی 16 قهوهی تلخ - آن را نقد کرد ، هدفش عوض کردن مسیر تاریخ نیست ، بیانی جامعتر و همهشمولتر از «جامعه» است . وبلاگنویس با بیانی صادقانه از «خود» ، ناخودآگاه به تحلیلی جامعتر از «جامعه» کمک میکند .

برای همین است که من وبلاگنویسی را دوست دارم.