ظهر سهشنبه هشتم آذر ماه کمیل بعد از اتمام کلاسهایش در دانشگاه سمنان قصد رفتن به خوابگاهش را داشت دچار حادثه شد.
![]() |
کمیل کنار خیابان در انتظار ماشین ایستاده بود. درحالی که چمدانش را هم بسته بود و قصد سفرداشت تا در فرصت تعطیلات قبل از امتحانات پایان ترم در کنار خانواده اش باشد اما بی احتیاطی و عدم توجه راننده پراید درحال سبقت بهانه ای شد و آنچه که نباید اتفاق افتاد و نه تنها یک خانواده بلکه مردم یک منطقه را داغدار کرد.جمعیت زیادی برای کمک به کمیل دور او جمع شدند و هر کس سعی میکرد هر طوری که شده به او کمک کند.کمک امدادگران و تلاش پزشکان بیمارستان امیرالمومنین(ع) سمنان و دعای مردم اعم از پیر وجوان چاره ساز نشد و تقدیر به اراده یزدان پاک رقم خورد و خود خدا طالب این جوان پاک و با صفا شد. جوانی از خانواده و تباری پاک.
متخصصین با بررسی آزمایشها،از بهبودی کمیل نا امید شدند. خانواده فداکار ایشان هم موافقت کردند اعضای بدن ثمره عمرشان در طی چند عمل جراحی بطور همزمان به 6 بیمار نیازمند پیوند زده شود کمیل خود بار سفر را در حالی بست که نجات بخش شش انسان دیگر شد. خانواده کمیل فراق عزیزشان را بجان خریدند و با ایثار و از خود گذشتگی نگذاشتند جمعی دیگر از انسانها شاهد فراق عزیزانشان شوند.
کمیل رستمی عزیز ۱۹ ساله بود و متولد سال ۱۳۷۰ از روستای نفتچال لفور دارای رتبه ۸۰۰ کنکور سراسری و ورودی سال ۸۹ رشته برق و الکترونیک دانشگاه سمنان.
کمیل در وبلاگ بچه های برق http://mtelectronic.blogfa.com/post-17.aspx مطلب می نوشت و هم اینک دوستان خود را تنها گذاشت و برای خوانندگان مطالب و نوشته هایش مطلبی جاودانه نوشت. او به همراه خانواده اش درسی بزرگ به همنوعان خود آموختند که هیچوقت فراموش نحواهد شد. وقتي قرار است هجراني رخ دهد، قلبي مي تواند دوباره در سينه اي بتپد كه مفهوم انسانيت هميشه زنده بماند و آدميان بدانند كه مهر چيست و محبت كجاست؟
برای والدین و عزیزان و بازماندگان کمیل واقعا چه امتحان سختي بوده است اینکه بايد از زيباترين عشق زندگي شان بگذرند، وقتي که شاهد بودند عزیزشان هنوز نفس مي كشد خدایا خودت می دانی آخرين وداع چه قدر برایشان سخت بوده است.
به دل های به وسعت دريایشان، از مرگ نمي توان گفت چون هميشه عزيز سفر كرده شان در قلبها و يادها زنده و جاويد است.
کمیل خود پرواز کرد اما قلب مهربانش هم چنان می تپد.کمیل با هجرت خود به چند انسان ديگر زندگي دوباره اهدا کرد. روحش قرین رحمت باد.
برچسب:
نویسنده: محمدجواد