چهلمین سالروز زمین بر ساکنین آن مبارک باد

با مادر زمین به آرامی برقص و به هر نوع زندگی احترام بگذار..

بدان که زمین متعلق به انسان نیست..... انسان متعلق به زمین است

انسان رشته های زندگی را نتنیده است ... و خود تاری از آن است . هر صدمه ای که انسان به مادر زمین بزند ..در اصل به خود آسیب رسانده است.

رودخانه ها .. دشت و بیابان و جنگل ....لجنزار و صخره و سنگ و چوب .. همگی سازنده خون و ماهیچه و پوست و استخوان مادر زمین هستند و از بین بردن آن توسط انسان ظلم به مادر است.

میلیونها سال است که مادر زمین انسان را تحمل میکند. آیا آنسان قدرشناس است؟ خیر... انسان ناسپاس است و خودخواه... هیچگاه به آنچه که مادر در اختیارش قرار داده قانع نیست و همواره بیشتر میخواهد.

گاه مادر زمین غمگین و افسرده میشود و نشانه های آن بلایای طبیعی از قبیل زلزله و سیل و تسونامی .. نمایان میگردد... اما آیا این وقایع انسان را از خطاهای خود آگاه میسازد ؟ ... خیر.. گرد و غبار بلایا را از تنش میتکاند و ادامه میدهد به تخریب زمین و طبیعت .... حاضر به گرفتن درس عبرت نیست و آسیب رسانی به مادر زمین را ادامه میدهد.

آیا امیدی هست که انسان از خواب غفلت بیدار شود و با دیدن اسیب ها احساس ندامت و پشیمانی کند!!!

من خود از زمین هستم ..او مادر من است .. او مرا با غرور آفریده است... او مرا با عشق بزرگ کرده است ... نسیم را برای نوازش موهای من فرستاده است ... و رنگهای گوناگون و زیبای طبیعت را برایم به ارمغان آورده است ... و اعمال ناشایست مرا با پیری جبران نموده است... و عاقبت وقتی عمرم به سر رسد... برای همیشه در آغوش او خواهم خفت...