گذری بر روابط مردان و زنان

زن و مرد از لحاظ فیزیولوپزیکی، جسمانی و روحی و روانی با هم متفاوتند و بعضا این تفاوتها و تمایزها باعث وجود مشکلات بین انها میشه. زنها طبیعیه که از مردها احساسی تر و عاطفی ترن و برای یه زن چیزی که در وهله اول بر همه چیز مقدمه عشقه. زنها یا بطور کلی همه ما وقتی احساس می کنیم کسی با تمام وجود دوستمون داره و ان میزان عشق و محبتی را که انتظارش را داریم یا طالب و تشنه ان هستیم بما ارزانی میکنه باعث شادی و رشد و دلخوشی ما میشه.

بطور کلی شاید هیچ احساسی زیباتر و شیرین تر از دوست داشتن و دوست داشته شدن نباشه. همه ما وقتی احساس عشق می کنیم و این عشق و علاقه به قلب ما گرمی خاصی میده خود را شادتر و خوشبخت تر از همیشه می دونیم. اما ای کاش این احساس شیرین و دلپذیر هیچ وقت از بین نمی رفت و همیشه چون روهای نخستین گرم و پرحرارت باقی میموند.

ماندگاری عشق ها و دوستی ها، تعهد و وفاداری بین زن و مرد در زمان های گذشته بیشتر بود. متاسفانه نوع کنونی زندگی و نگرش و شیوه زندگی ما در عصر کنونی تاثیر بسزایی در روابط ما گذاشته.

یادمه قبلا وقتی زن و مردی تصمیم به جدایی و طلاق داشتند با وجودی که من بچه بودم اما این امر و شنیدن این خبر برای همه منفور و بد بود. اما امروزه خیلی راحت حتی بخاطر جزئی ترین مسائل می بینیم که مردان و زنانی زیادی اقدام به جدایی و طلاق می گیرند.

این که یک زن بدونه همسرش تا چه حد به او عشق می ورزه و دوستش داره براش خیلی باارزش و مهمه.. وقتی یه زن عشق رو بر هر چیزی مقدم میدونه سعی میکنه وقت و ارزش بیشتری رو صرف روابط خود و همسرش کنه. دوست داره دائم با همسرش ارتباط و پیوندی صمیمیانه برقرار کنه، با مرد زندگیش صحبت کنه و همسرش وقت بیشتری رو صرف رابطشون کنه. برای یه زن لحظات خاص و بیادماندنی مثل سالروز ازدواج و تولد خیلی مهم تر و باارزش تره. وقتی زنی زیاد از حد به همسرش فکر میکنه و یا دوست داره ارتباط بیشتری داشته و طبعا باهاش صحبت و درد و دل کنه این به این معنا نیست که خیلی پرتوقع است یا میخواد همسرش رو کنترل کنه اما متاسفانه بعضی از مردها این خصوصیات احساسی – عاطفی زنها رو نادیده میگیرن و اصلا بهش توجهی ندارن.

برای یه مرد در وهله اول چیزی که مهمه موقعیت های شغلی و مالی و مقامه. وقتی برای یه زن مهمترین بخش زندگیش تنها عشقه یه نوع احساس مسئولیت در قبال حفظ ان عشق داره و این نشانگر میزان تعهد اونهاست اما مردها در بعضی شرایط این موضوعات مهم را یا نمی دونن یا اگه می دونن بهش توجهی ندارن.

یک زن نسبت به رابطه همسرش خیلی حساسه و دوست داره چیزی این رابطه رو تهدید نکنه. البته همه زنها از چنین قابلیت ها و توانایی هایی برخوردار نیستند. و مردی که میبنه همسرش اینگونه است باید فرد خوش اقبالی باشه و قدر همسرش رو بدونه چرا که میزان عشق چنین زنی دال بر تعهد و ایثار و از خودگذشتگی و صمیمیته. و اینها یک موهبت و یا یک هدیه ارزنده و گرانبهاست که مرد باید درک کنه. اما خیلی از مردها هم استعداد و توانایی یا لیاقت درک این موهبت ها رو ندارن و یا اصلا توجهی نمی کنن و این باعث میشه تا روابط بین انها سرد و متزلزل بشه و بتدریج عشق و محبت و صمیمیت بین اونها از بین بره و مصیبت ها و اختلافات و عواقب ناگوار ان گریبانگیر انها بشه. و در هنگام بروز اختلاف و مشکل در اکثر مواقع این زنها هستند که تمایل بیشتری برای اصلاح و بهبود روابط دارن. و برای بعضی از مردها این رویه ممکنه به معنای کنترل کردن باشه که شدیدا ازش متنفرن. و بعضی مواقع خلاقثیت های زنانه و توجه بیش از حد انها به ضرر اونها تموم میشه و موجب اضطراب و نگرانی و ناامنی و ترس میشه.

خیلی از اختلافات زن و شوهرها مربوط میشه به موضوع زمان . به این معنا که یه زن دوست داره اوقات و لحظات بیشتری رو با همسرش بگذرونه و بواسطه ان صمیمیت و نزدیکی کافی و بهتری داشته باشه. یه زن دوست داره تماس ( تلفنی و ...) بیشتری با همسرش داشه باشه هر چند بعضی مواقع مردها ممکنه این رو به عنوان نفوذ و کنترل بحساب بیارن.

برای یه زن همانطور که گفتم درک اهمیت گذراندن زمانهای خاص و ویژه خیلی مهمه و همچنین قول و تعهدهایی که همسرش بهش میده. اما بعضی مواقع اختلافات بخاطر فراموش کردن زمان میشه. مثلا فراموش کردن این که شب قرار بوده رستوران غذا بخورن یا سینما برن ، اهمیت ندادن به روزهای خاص مثل سالروز ازدواج و تولد و غیره. و گاهی اوقات اختلافات زمانی مربوط میشه به مقدم نشمردن ان مثلا دیر کردن، دیر خونه اومدن، پشت گوش انداختن انجام کارهایی که قرار بوده انجام بشه و یا مهم نشمردن رویدادهایی که برای یه زن مهمه چرا که زنها زمان سنج تر و رمانتیک تر از مردها هستن.

برای یه مرد رابطه جنسی خیلی مهمه و برای یه زن خیلی مهمتر از ان ولی با این تفاوت که یه مرد براش فرقی نمیکنه که این رابطه جنسی با عشق و علاقه همراهه یا نه؟ اما در مورد یک زن قضیه خیلی فرق میکنه. اولا یک زن بسادگی و راحتی یک مرد زود ارضا نمیشه و در ثانی تنها چیزی که رابطه جنسی رو برای یک زن خوشایند و لذت بخش و بی نظیر جلوه میده میزان عشق و علاقه و توجه و صمیمیته. یه مرد میتونه هنگام نزدیکی با یه زنی که اصلا دوستش هم نداره براحتی ارضا بشه اما این در مورد زن خیلی متفاوته. اگر زنی همسرش بهش توجه کافی نداشته باشه، عشق کافی و لازم رو نثارش نکنه، خواسته ها و نیازهاش رو توجه نکنه و قبل از رابطه اختلاف یا مشکل و ناراحتی داشته باشن و ...همه اینها باعث میشه که یک زن هرگز ارضا نشه و حتی بدتر از ان متنفر از این کار بشه و این خود یکی از دلایل مهم خیانت یه زن به مردش میشه.

خیلی از زنهایی که ازدواجشون بر اساس عشق و شناخت نبوده و بهتره بگم عشق رو در زندگی زناشویی قبل از ازدواج تجربه نکردن، یا حتی تا بحال عاشق نشدن و درگیر یه رابطه احساسی و عاطفی قرار نگرفتن، خواه ناخواه بعد از ازدواجشون( اگر که عشقی ماندگار بوجود نیاد) علاقه و اشتیاق وافر و شدیدی به تجربه کردن عشق دارن . حسرت این رو میخورن که چرا تا بحال عاشق نبودن و دوست دارن که این احساس شیرین رو تجربه کنن. و قتی موقعیتی پیش میاد و درگیر یه رابطه عاطفی میشن براشون بسیار هیجان انگیز و پرشور جلوه میکنه( حتی ممکنه فرقی براشون نکنه که ان فرد در چه موقعیت و منزلتی قرار داره یا سن و سالش چقدره و ...) . وجود عشق قبل یا بعد از ازدواج ضروری و لازمه و فقدان ان باعث از بین رفتن رابطه خواهد شد. البته عشق که ماندگار و واقعی باشه. یقینا عشقی که اگاهانه و عاقلانه صورت بگیره و تنها بر پایه احساسات و هیجانات زودگذر نباشه دوام و ثبات بیشتری خواهد داشت.

نظر شما دوستان عزیز در این مورد چیه؟ خوشحال میشم نظرات و دیدگاه های خوب شما را هم در این باره بدونم.

درس های زندگی:

ما انسانها جایزالخطائیم. هیچ کس در این دنیا بدون عیب و نقص نیست. ممکن است اشتباهاتی را مرتکب شویم که باعث رنجش و آزار دیگران شود هر چند که چنین قصد و نیتی را نداشته ایم. گاهی وقتها قصد کمک به دیگران – انهایی که دوستشان داریم – داریم یا این که رفتاری را در پیش می گیریم که او متوجه اشتباهات خود شود اما شیوه ای که برای انجام این کار بر می گزینیم ممکن اسن نادرست باشد و دیگری تصور کند قصد سرزنش و تحقیر او را داریم، در صورتی که هرگز چنین هدف و نیتی را نداشته ایم. بیائید از خطاها و اشتباهات یکدیگر چشم پوشی کنیم و بخشش را پیشه کنیم و به دیده مهر و محبت بیکدیگر نگاه کنیم.

وجود خویش را آنطور که هست بپذیر و بدان که تو تنها در قبال خودت و خدای خودت مسئول هستی نه در مقابل افکار و عقاید کسانی که فکر می کنند از تو بهتر می دانند.

مشکلات باعث رنج و ناراحتی ما می شوند ، تنها به این دلیل که هرگز انها را مورد توجه قرار نداده ایم تا بفهمیم چه هستند.

زندگی زندان نیست، زندگی مجازات نیست؛ زندگی یک پاداش است و به آنهایی تقدیم می شود که لیاقتش را دارند. این حق توست که از زندگی ات لذت ببری؛ اگر این کار را نکنی ، گناه کرده ای.

اگر جهان هستی را همانگونه که یافته ای ترک کنی و آن را زیباتر نسازی، بر علیه ان کار کرده ای. قبل از اینکه آن را ترک کنی ، آن را اندکی شادتر، زیباتر و دلپذیرتر ساز.

پی نوشت ۱: عذر و پوزش من رو از اینکه مثل سابق به وبلاگ های خوب شما سر نمی زنم بپذیرین. دوستان خوبم در قلب من جای دارن و محبت ها و خوبیهاشون رو هیچ وقت فراموش نمی کنم. سعی می کنم من بعد بیشتر به دیدن شما بیام و از مطالب خوب و مفیدتون بهره مند بشم.

پی نوشت ۲: ماه مبارک رمضان پیشاپیش بر همگی شما روزه داران مبارک باد! من حقیر رو هم در این ماه عزیز از دعای خیرتون محروم نکنید. این سعادت نصیب من که نمی شه خوش به سعادت شما که مهمان خدا هستین و میزبانی با ان با محبتی و خوبی دارین

پی نوشت ۳: یه خواهشی از همه شما دوستان عزیز و صمیمی و همه کسانی که خوانندگان خاموش این وبلاگ محقر هستند دارم و ان اینکه اگه براتون میسره حتما وبلاگ این دوست خوب رو که لینکش رو در پایین گذاشتم حتما بخونید و همراهیش کنید. مطالبش خوب و مفیده و می تونید تجربیات خودتون را با او سهیم کنید. لطفا تنهاش نزارین و حتما مشوق و همراه خوبی برای او باشین. از لطف و توجه همگی شما دوستان عزیز ممنون و سپاسگزارم. این هم لینک وبلاگ این دوست عزیز:

دنیای مینا

با ارزوی بهترینها برای شما دوستان عزیز