هنوز لذتی برای چشیدن به جای خمیازه ای برای کشیدن هست

فوتبال زنده است!

وقتی که شب به نیمه نزدیک می شود و شهر خمیازه را با تمام وجود حس می کند چشم هایی هستند که تازه باز می شوند. آن هایی که هنوز لذتی برای چشیدن به جای خمیازه ای برای کشیدن دارند...آن هایی که از سبزی چمن و سفیدی توپ گرد می توانند به رویای نیمه شبی جدیدی برسند.

وقتی ذهنت بترسد خیلی دردناک تر از این است که جسمت در آستانه ترس برود و خیلی ذهن ها ترسیده بود که بازی های یورو همانند واحد پولش افت را در دستور کارش قرار دهد و اسیر این تفکر انسان سوز شود که هدف وسیله را به هر قیمتی توجیه می کند! این ذهن های ترسیده ترس دیدن شانزده چلسی را در جام ملت های اروپا داشتند و اینکه یونانی جدید از ورژن 2004 فوتبال را بر آن ها حرام کند و فقط آنچه که به دستشان می دهد شگفتی باشد که هیچ مزه ای ندارد. همیشه نباید از زمین زدن فیل توسط موش لذت برد وقتی که بزرگی فیل را از آن گرفته باشند و موش با همه چموشی خود پیش از هر کاری دست و پای فیل را بسته باشد که البته هنری است نه چندان قابل تحسین! اما در جام ملت های اروپا همه به بزرگی یکدیگر احترام گذاشتند و یک دنیا هم به بزرگی همه این تیم ها از جا پا شدند و با یک کف مرتب آن ها را تشویق کرد چراکه ثابت شد هنوز فوتبال زنده است. فوتبال زنده است حتی اگر ایرلند مردانه برابر اسپانیا چهار گل بخورد و بازهم هوادارانش راضی باشند از اینکه تیمشان برای کشتن اسپانیا فوتبال را نکشت. یونان فوتبال کش هم اینبار با فوتبال خرس روسیه را بر زمین می زند و خوب می داند که اگر قرار است آلمان را هم سرنوشت مشابهی بدهد باید با احضار همان روح فوتبال باشد تا در ذهن ها ماندگار باشد. حتی جام جهانی آفریقا هم زیر حجم ووزولاهای خود رگه هایی نشان داد که می تواند تفکرات همان مربیان فوتبال کش را در تمام دنیا جا افتاده نشان دهد اما خوشبخت بودیم که یورو با همه زیبایی هایی که روی سکوهایش دارد چشمان خواب زده مان را با قشنگی تمام از چرخیدن توپ روی زمین های مخملش نوازش داد. حالا شب ها خواب فوتبال می بینیم نه کابوس اتوبوس های پارک شده روی خط دروازه! فوتبال هنوز زنده است و باید از همه شب زنده نگهداران فوتبال تشکر کرد و همچنان برای دست زدن به افتخار آن ها برپا بود و از دیدن تمام قد آن ها لذت برد.