گرد گیری

چه گرد و خاکی نشسته بر صدای سکوتم... 

دی ماه گذشته!! انگار همین دیروز بود که نوشتم: غربت باران ...  

چقدر دلم برای صدای مرحوم شکیبایی. نه نه.مرحوم نه! از همه ی زنده ها زنده تره... 

خسرو ی عزیز دلم برای صدات تنگ شده بود . سلاممم... حال همه ی ما خوب است....  

حس عجیبی بهم دست داد از خوندن صدای سکوتم تو این چند سال.بعضی هاش خیلی بیگانه شده برام... 

و دوباره:       

              چه کسی صدای سکوتم را می شنود.....