اعداد همعاشق مي شوند نازنينمثل صفر،كه منموعاشق يكي مثل تو شده.(خودمان)

عکسهای شما می فهماندم که من از شما چقدر دورم(اصلا عکس ها را برای همین دوری هاست که می گیرندومی فرستند.).این دوری که مرا غمگین می کند را نازنین این روزها با خواندن نامه های پر مهرت که هنوز روی کاغذ هایی بدون خط وبه سفیدی برف نوشته شده اند فراموش می کنم... وبلاگ نویسی برای من هم مثل خیلی ها دروازه ورو...

ize=3> وقصه ی این دنیای این همه ساله ی پیر،برای منِ تازه،ازاینجابود که آغاز شد..... تکلمه:نازنینی درکامنتی پنهانی مرا برد به روزهایی که کمی دورتر از امروزمان بود.ماهم که خاطره باز اینجا برایش نوشتیم.می دانم که به سخاوت،سادگی ما مردم دریا نشین را می بخشند.آره ....جان.روزای خیلی خوب گذشته رو بیادم آور...

فیلمنامه نصفه نیمه مونده.باخودم قول وقرار می کنم که تمومش می کنم،فردا.دفترچه قسط عقب مونده وفیش برق وتلفن روی میزخاک میخورند.باید برم بانک،فردا.شیشه آکواریوم کثیف شده وباید آبش رو عوض کنم،فردا.نوبت ام آر ای باید بگیرم از بیمارستان،فردا.کارهای اداره نصف ونیمه مونده.باید همه رو راست وریست کنم،فردا.يه ...

فیلمنوشت زیر برای که کارپانزده تا بیست دقیقه نوشته شده است. البته هنوز کامل نشده وبقیه اش بعد از نوشته شدن به ترتیب همین جا به روز می شود.ممنون که می خوانید. وخدایی که دراین نزدیکی ست(نماي بيروني،روز) نمايي از خيابان اصلي شهر در اول صبح كه خلوت است وتك وتوك ماشين ازآن مي گذرند.ماشيني سفيد رنگ به محو...

تاثير مثبت حضور بعضي از كسان در زندگي شبيه يك "يهويي"-يك اتفاق خوشايند- براي آدم هست.اينكه حرف دلت قبل از اينكه روي زبانت راه بيافتد ،بيايد و توي فكر كَسانت بنشيندو كَساني كه داري با خنده اي،كلمه اي،آهي وگاهي گفتن،ترا روبراه وسربراه كنندمثل خوردن ميوه قرمزوسياه درخت شاتوت حياط كودكي مزه مي دهد به ذا...

جوانی به نام امید که پرسنل اورژانس115است در شرایطی به پایگاه اورژانس برای تحویل گرفتن کشیک شیفت قبلی می آید که همسر پا به ماهش-عاطفه- که سابقه یک زایمان ناموفق داشته- ازدردشکم می نالد.امید از مادرش می خواهد که مراقب همسرش باشد اما مدام نگران وضعیت عاطفه می باشد.بعد ازتحویل گرفتن کشیک از همکاران شیفت...

قندبرای چایی مث زیرنویس واسه فیلمه.بدون زیرنویس هم میشه فیلم دید!.***برمی گردیم،بزودی.

کجا برم؟اینجا خونمه!

در تصویر سمت راست Frank Gehry ، یکی از مهمترین معماران امروز جهان، فارغالتحصیل دانشگاه هاروارد، پروفسور، استاد دانشگاه و طراح موزهی گوگنهایم بیلبائو را میبینید وقتی که در برابر دوربینی با میلیونها بیننده قرار گرفته و در تصویر سمت چپ Touka Neyestani، یک معمار گمنام و طراح پروژههای شکست خوردهی متعدد ر...

تعطیل نوروزی یعنی وقتی که ساعت ده صبح توی رختخواب دراز بکشی و شعاع آفتاب از لای پردهی توری سرک بکشد توی اتاق و بیفتد روی انگشتهای پای برهنهات که از زیر پتو بیرون افتاده بعد شمارههای مخصوص نوروز مجلههایی که دوست داری را از قبل کنار دستت گذاشته باشی و از بین همه آن یکی را که پرویز دوایی برایاش بهاریه ...

یکی از دلبستگیهای من به تورنتو فروشگاههای زنجیرهای “Currys” است که لوازم نقاشی و طراحی میفروشد. سردر شعبهای که من از آن خرید میکنم نوشتهاند از 1911 "کوریز" به خلایق رنگ و قلممو فروخته است، یعنی در کشوری که بزحمت دویست سیصد سال تاریخ دارد و در شهری بزرگتر از تهران با جمعیتی حدود دومیلیون و پانصدهزار ...

از شنیدن "خبر" جدایی نادر از سیمین خوشحال شدم... آنقدر جیغ کشیدم که تارهای صوتیام ورم کرد و آنقدر بالا و پایین پریدم که زانوهایم درد گرفت و مطمئن هستم خبر این جدایی حتی بیشتر از خبر عروسی اسباب شادمانی همه شد... دیشب شاید از معدود دفعاتی بود که یکی از ما ثابت کرد میتواند بدون نیاز به فحش و رجزخوانی،...

دوست تصویرساز من، نسیم خواجوی، یک بازی جدید طراحی کرده که به نظرم خیلی جالب آمد. اسمش را گذاشته Self Portrait که یعنی "خودنگاره" . نسیم از شرکت کنندگان در بازی خواسته تا تعدادی از اشیایی را که دوست دارند و با آنها احساس نزدیکی میکنند روی صفحهی اسکنر بگذارند و یک تصویر A4 بسازند و توضیح داده که تصویر...

باید چند روزی میگذشت تا بتوانم دربارهی گلمحمد بنویسم، گلمحمدی که رفیقم نبود، شبیهم نبود، قوم و خویشم نبود. باید چند روزی میگذشت تا بتوانم وقت نوشتن دربارهی گلمحمد به صورت له شدهاش فکر نکنم و به غروری که نمیدانم پشت کدام کوه و توی کدام غار جا گذاشته بود... باید چند روزی میگذشت که باور کنم تمام شد و.....

مثال اول- فرض کنید اتاقهای خانهی پدری را- خانهای که در آن بدنیا آمده و بزرگ شدهاید و دوستش دارید- بین برادرها تقسیم کردهاند و سهم شما پستویی سرد و نمور است که نه پنجرهای دارد و نه راهی به هوای تازه و برادرها اجازه نمیدهند گاهگاهی برای هواخوری به حیاط خانه بروید و با فراغ خاطر پاهایتان را زیر نور آفت...

در خبرها بود که "کیم جونگ ایل" رهبر شصت و نه سالهی کره شمالی بر اثر خستگی مفرط در تلاش خستگی ناپذیر برای خدمت به خلق درگذشت...البته باید نگران آیندهی خلقی که شصت و سه سال است مردانی پرتلاش و خســــــــــتگی ناپذیر به آنها خدمت کردهاند بود. خلق کره از این بابت بد عادت شده است. چنین مردانی، عاشق خدمت ...

میخواستم در را ببندم، خودش را نمیدیدم چون پشت پیچ راهرو ناپدید شده بود اما صدایش را که بتدریج ضعیف و ضعیفتر میشد هنوز میشنیدم:- یادت نره به گلدونا آب بدی، هفتهای یه بار، شمبهها، سه هفته نیستم خشکشون نکنی... هربار غذا خوردی ظرفاتو بشور نذار جمع بشه تو سینک، نیمرو درست میکنی در مایتابه رو بذار روغن نپ...

این تصویر دو صفحه از دفترچهای است که همه جا همراه دارم و چیزهایی را که میبینم و به ذهنم میرسد در آن یادداشت میکنم تا بعداً سر فرصت روی آن کار کنم. در سمت راست پیشطرحی از یک کاریکاتور را میبینید که هنوز اجرا نکردهام. با توجه به اینکه هر سه نفر از ما تعریف خاصی از توهین و مصادیق آن، مقدسات و مصادیق آن...

 آدمهابوهایشان را با خودشان میآورندجا میگذارندو میروند.آدمها میآیند و میروند...  ... ولی توی خوابهایمان میمانندآدمها...وقتی میآیندموسیقیشان را هم با خودشان میآورندو وقتی میروندبا خودشان نمیبرندجا نگذارید…هر چی میآورید را با خودتان ببریدبه خواب آدم برنگردیدآدمهای گیج ِ سر به هوا.....